ทั่วๆไปมัธยมมหิดลประเทศสหรัฐอเมริกาศึกษาค้นคว้าฝึกฝนใช้ขาเทียมระยะไกล

คนที่เผชิญกับเหตุการณ์การสูญเสียอวัยวะที่ใช้เพื่อสำหรับในการขยับเขยื้อน (ขาขาด) นอกเหนือจากการที่จะมีผลต่อสภาพการณ์จิตใจ การปรับตัวกับสังคมแล้ว ยังมีความจำกัดสำหรับในการทำกิจกรรม ที่เผชิญหน้ากับปัญหาด้านการเคลื่อนไหว รวมทั้งการเลี้ยงตัว

คุณครู ดร.มนัญชยา สามาลา คุณครูประจำสถานที่เรียนกายเครื่องใช้ไม้สอยสิรินธร แผนกแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยมหิดล ได้ส่อให้เห็นถึงปัญหาของผู้ทุพพลภาพขาขาดที่มาเข้ารับบริการขาเทียมในสถานศึกษากายเครื่องมือสิรินธร ภาควิชาแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยมหิดล จำนวนมากกว่าจะสามารถใช้ขาเทียมสำหรับการเคลื่อนได้ใกล้เคียงธรรมดา จะต้องใช้เวลาสำหรับเพื่อการฝึกฝนใช้ขาเทียม 3 เดือน

ซึ่งแนวทางการเข้ารับบริการขาเทียมโดยธรรมดา เริ่มจากการให้ผู้ทุพพลภาพขาขาดเข้ารับการตรวจประเมินโดยหมอเวชศาสตร์ฟื้นฟู และก็นักกายเครื่องใช้ไม้สอย เพื่อทำแบบขาเทียม วางแผนรักษาเพื่อเตรียมตัวก่อนใส่ขาเทียม และก็วางแผนฝึกฝนใช้ขาเทียม

โดยผู้ทุพพลภาพควรต้องเดินทางมาทำกายภาพบำบัดฝึกหัดใช้ขาเทียมกับนักกายภาพบำบัดประจำโรงหมอถึง 2 – 3 ครั้งต่ออาทิตย์ เป็นระยะเวลา 3 เดือน จนถึงสามารถใช้ขาเทียมได้อย่างกระปรี้กระเปร่า ซึ่งพบว่าเป็นปัญหาอย่างมากอีกทั้งสำหรับในการเดินทางมาโรงหมอ การจัดหาผู้ดูแล แล้วก็ค่าครองชีพที่เกี่ยวพัน อื่นๆอีกมากมาย

เพื่อเป็นการลดปัญหาต่อการฟื้นฟูแล้วก็การฝึกฝนใช้ขาเทียม ก็เลยกำเนิดความร่วมแรงร่วมมือเพื่อดีไซน์การปฏิสังขรณ์การเดินแบบฝึกฝนที่บ้านด้วยการผลิตภาพลักษณ์ (Motor Imagery (MI)) ร่วมกับการสังเกตการเคลื่อนไหว (Action Observation (AO))

โดยเป็นโครงงานทำการศึกษาค้นคว้าและทำการวิจัยร่วมระหว่าง มหาวิทยาลัยมหิดล โดย คุณครู ดร.มนัญชยา สามาลา นางสาวตายมา รัตนคช นางสาววิศวภรณ์ เนียมแสงสว่าง จาก แผนกแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล และก็ รศ. ดร.วีรวัฒน์ ลิ้มก้าวหน้ารัตน์ คุณครู ดร.คำกล่าวขวัญชัย ทวารวดีข้างหลัง คุณครู ดร.อัมพิกา ความบันเทิงสั่งการ จาก วิทยาลัยวิทยาศาสตร์รวมทั้งเทคโนโลยีการกีฬา แล้วก็ Assistant Professor Gary Guerra Briseno จาก St. Mary’s University เมืองซาน อันโตนีโอ รัฐเท็กซัส ประเทศสหรัฐอเมริกา